Pazar günleri bir başakadır bizim hanede. Hele de ev kalabalıksa… Kahvaltısı ayrı bir güzel, yemeği, sohbeti ayrı bir güzel… Kahvaltı masası (Allah ne verdiyse) tarafımdan donatılır. Ayıptır söylemesi kahvaltılarım meşhurdur. Kardeşlerim, ablalarım, abim, yengem, eniştelerim, yiğenlerim ve Allah başımızdan eksik etmesin annem babam… Böyle kalabalık olunca mutfakta iki masa birleştirilir ve koyu sohbetler eşliğinde uzun bir kahvaltı yapılır. Ardından masadan kalkmadan güzel sohbetler eşiliğinde kahveler yudumlanır. O an annem babam o kadar mutlu bir ruh halinde olurlar ki yüzlerinde tebessüm, izlerler bizi. Geniş bir aile olmanın keyfini sürerler bir bakıma. Bugün pazar! Ama malesef ev bomboş. Herkes ayrı ayrı yerlerde. Annem babam ve ben başbaşa kaldık
Yine sohbet kahvaltı keyfi vardı e tabi kalabalık olduğu zaman ki gibi olmuyor. Yine de keyfini çıkarmak adına yaptım sütlü kahvemi, oturup balkonda muhteşem bir üçlü olarak yudumladık kahvelerimizi. Anne yüreği dayanamadı en büyük ablamdan başladı arayıp hadi gelin demeye.. E herkesin planı programı var. Kaldık yani yine başbaşa
ayıpsın
gelin siz yeter..
< ![CDATA[herşey iyi hoş güzel de o çikolata yerine daha minik bir çikolata olsa omazmıydı? :) Tabi ki şaka nerde bizde öyle kalabalık aile. Valla imrendim hatta kıskandım :( Allah mutlıuluğunuzu bozmasın . Başarılar...]]>
< ![CDATA[oy oy oy.. pazar keyfi ha.. walla gelsemiydimi dedim yazıyı okuyunca :) neyse güzel paylaşım olmuş ;)]]>
< ![CDATA[Gerçekten isterdim gelmeni artık başka pazara :) Bakarsın biz geliriz yanına misafir kabul eder misin? e bir de bir fincan kahve yapar mısın :)]]>
< ![CDATA[Edacığım biz geniş bir aileyiz e seni de kabul ederiz :)]]>